Artistic director / Componist: Amin Amel Ebrahimi
Setting
Storyteller
Licht design
Chamber orchestra (ca. 30 musicians)
*Optioneel: Acteur
Once upon a time is een format dat het publiek helpt om zich gemakkelijker te verbinden met meesterwerken van de klassieke muziek, via storytelling en soms met een vleugje beeld en licht.
Dit format wil klassieke muziek herdefiniëren door context te creëren en uit te drukken rondom de meesterwerken, zodat het publiek ze beter kan begrijpen en beleven.
Hieronder lees je meer over een eerdere editie.
“De productie A Room with a View is een verkenning van onszelf en onze plaats in de samenleving.”
Deze productie onderzoekt hoe wij ons als individu positioneren ten opzichte van de omgeving waarin we ons bevinden. Hoe gaan we om met tradities, en wat betekenen tradities voor ieder van ons? Sluiten we ons erbij aan, of veranderen we ze?
Dit doen we via een artistieke reflectie waarin twee meesterwerken uit de late 19e en vroege 20e eeuw samenkomen: Brahms’ 2e symfonie en Forster’s roman A Room with a View. We verkennen de thematische samenhang tussen deze werken, omdat ze beide een vergelijkbare, maar bijzondere context bieden om na te denken over onze plaats in de samenleving om ons heen.
“Lucy was too deeply hurt to be genuinely angry. Tradition—her tradition, Thurston’s tradition, the tradition of the whole world—was coming between her and her lover. It was coming between her and all the people who were too happy or too busy to love. It reminded her that she was a prisoner.”
Hoewel beide meesterwerken zich afspelen in een serene en pastorale omgeving, gaat hun onderlinge relatie verder dan die setting. De belangrijkste verbinding ligt in de zorgen die beide makers deelden tijdens hun creatieve proces. Dat zien we bijvoorbeeld in de uitzonderlijk lange periode die Brahms nodig had tussen het begin van zijn 1e symfonie (1860) en de voltooiing van zijn 2e (1877)—meer dan 15 jaar! Dat had veel te maken met zijn positie als componist in de muziekwereld en zijn zoektocht naar een persoonlijke stem binnen de symfonische traditie.
De titel van Forster’s boek wijst ons op een belangrijk perspectief in deze zoektocht: wat is de rol van een raam in onze definitie van wie wij zijn? Ontdekken we onszelf door naar buiten te kijken? Of moeten we alle schoonheid buiten laten en juist ín de kamer kijken om te vinden wie we werkelijk zijn? Misschien allebei. Wij hebben niet de pretentie om deze vragen te beantwoorden—alleen om ze te stellen.
Muziekprogramma:
– Prélude à l’Après-midi d’un faune – Debussy
– Symphony no. 2 – Brahms
Enscenering:
Deze interdisciplinaire voorstelling brengt muziek en storytelling samen. Geïnspireerd door de roman en Brahms’ muziek ontwikkelen we een nieuw verhaal dat tastbaarder en herkenbaarder is voor een hedendaags publiek. Dit nieuwe scenario wordt belichaamd in de uitvoering en verweven met de muziek door middel van meeslepende storytelling. Zo willen we het publiek een diepere toegang bieden tot zowel de muziek als het boek, en een nieuwe laag van verbinding en betrokkenheid tot stand brengen.